16.05.2018 Η «συνταγή» PIF για τη Φαρμακευτική Δαπάνη

Η «συνταγή» PIF για τη Φαρμακευτική Δαπάνη

 

Πηγή:virus.com.gr

Νέα αρνητικά ρεκόρ αναμένεται να σπάσει η υπέρβαση της φαρμακευτικής δαπάνης το 2018, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του PhRMA Innovation Forum, εκτοξεύοντας τη συνεισφορά της φαρμακοβιομηχανίας στο 50% και αναδεικνύοντας την ανάγκη για αλλαγή του μίγματος πολιτικής.

Σύμφωνα με τα ως τώρα διαθέσιμα στοιχεία, το πρώτο τρίμηνο του 2018 η υπέρβαση του προϋπολογισμού της φαρμακευτικής δαπάνης του ΕΟΠΥΥ ανέρχεται σε 150 εκατ. €, με κίνδυνο η ετήσια πρόβλεψη να προσεγγίσει τα 600 εκατ. €, έναντι 478 εκατ. € το 2017.

«Βιώνουμε λοιπόν μια επιπλέον αύξηση του clawback κατά 26%, αντί μείωσης κατά 30% σύμφωνα με τις αρχικές μνημονιακές δεσμεύσεις της Πολιτείας. Σε αυτά πρέπει να προσθέσουμε και τα 450 – 480 εκατ. €, στα οποία αναμένεται να ανέλθει το ύψος των υποχρεωτικών εκπτώσεων που η βιομηχανία θα κληθεί να καταβάλει το 2018, έναντι 430 εκατ. € το 2017», σημειώνει το PIF. Το Forum συμπεραίνει, λοιπόν, πως αν η κατάσταση δεν αλλάξει, φέτος η βιομηχανία θα συνεισφέρει στο πλαίσιο της φαρμακευτικής περίθαλψης, με περισσότερο από 1 δισ. €, δηλαδή πάνω από το 50%  της κρατικής δαπάνης του 1,945 δισ. €.

«Αναλύοντας τους αριθμούς διαχρονικά, αυτό που προκύπτει είναι ότι υπάρχει ξεκάθαρη απόκλιση μεταξύ των πραγματικών υγειονομικών αναγκών του πληθυσμού και του διαθέσιμου προϋπολογισμού», αναφέρει το PIF, σημειώνοντας πως αυτή η απόκλιση ολοένα και μεγαλώνει, απειλώντας τη δημοσιονομική σταθερότητα και τη βιωσιμότητα της φαρμακευτικής βιομηχανίας στη χώρα.

«Σε κανένα σύστημα δημόσιας κοινωνικής ασφάλισης στην Ευρώπη,  η βιομηχανία δε συνεισφέρει με τόσο υψηλό ποσό, που ξεπερνά το ήμισυ του δημοσίου προϋπολογισμού», σημειώνεται, χαρακτηρίζοντας τη συμβολή της φαρμακοβιομηχανίας ως «έμμεσο εσωτερικό δανεισμό της Πολιτείας».

«Χρειάζεται συνεπώς επειγόντως ένα διαφορετικό μείγμα πολιτικής, το οποίο θα περιλαμβάνει αναδιαμόρφωση του ύψους του προϋπολογισμού σε ρεαλιστικά επίπεδα, έτσι ώστε να δοθεί ο κατάλληλος χρόνος για την ωρίμανση των αναγκαίων αλλά μη υλοποιούμενων δομικών μεταρρυθμίσεων», αναφέρεται, αναδεικνύοντας το ρόλο της  ορθολογικής συνταγογράφησης και της αξιολόγησης,

Καλώντας την Πολιτεία σε μια από κοινού δέσμευση, το PhRMA Innovation Forum προτείνει:

  • Συνυπευθυνότητα για την υπέρβαση της Δαπάνης μεταξύ Πολιτείας και φαρμακευτικών επιχειρήσεων με συμφωνία συγκεκριμένης οροφής για το C
  • Εξαίρεση της πρόληψης από τη φαρμακευτική δαπάνη του ΕΟΠΥΥ (π.χ. δαπάνες εμβολιασμών), καθώς και εξαίρεση ειδικών κατηγοριών φαρμάκων τα οποία είναι σε έλλειψη ή σε ειδικό και ελεγχόμενο καθεστώς διάθεσης από τον προϋπολογισμό των νοσοκομείων (προϊόντα HIV, παράγωγα και προϊόντα αίματος), η οποία θα μπορούσε να συμβάλει στην έμμεση αύξηση του προϋπολογισμού.
  • Αφαίρεση της δαπάνης για τους ανασφάλιστους από τον προϋπολογισμό της φαρμακευτικής δαπάνης. Η δαπάνη των ανασφάλιστων αυξάνεται ανά μήνα, σε ένα καθεστώς που απουσιάζει ο έλεγχος, καθώς για τον ΕΟΠΥΥ η δαπάνη των ανασφάλιστων θα αγγίξει το 2018 τα 210 εκατ. € έναντι δαπάνης 150 εκατ. € περίπου το 2017. Η δαπάνη αυτή προστέθηκε στο σύστημα μετά τη θέσπιση του ορίου του προϋπολογισμού, με αποτέλεσμα η βιομηχανία να αναγκάζεται να καλύψει το σύνολο του ποσού αυτού μέσω υποχρεωτικών επιστροφών. Η Πολιτεία οφείλει να μεταφέρει το χρηματοοικονομικό βάρος της ευαίσθητης αυτής κοινωνικής ομάδας στην κοινωνική πρόνοια, δηλαδή σε άμεση χρηματοδότηση από τη γενική φορολογία και όχι να μεταθέτει το βάρος στη φαρμακοβιομηχανία ως ειδικό διακριτό φόρο.
  • Υπολογισμός του Clawback σε επίπεδο ex-factory τιμών. Αυτό αποτελεί ένα πάγιο αίτημα, το οποίο είναι τόσο τεχνικό όσο και ουσιαστικό. Για πόσο καιρό ακόμα οι εταιρίες φαρμάκου θα επωμίζονται το σύνολο των επιστροφών για όλη την εφοδιαστική αλυσίδα;
  • Επαναπροσδιορισμός του εγκεκριμένου προϋπολογισμού φαρμακευτικής δαπάνης ύψους 1,945 δισ. € σε καθαρές αξίες προ ΦΠΑ.
  • Τέλος, κρίνουμε πως ήρθε η στιγμή να συζητήσουμε μια σταδιακή αύξηση του προϋπολογισμού της Δημόσιας φαρμακευτικής δαπάνης του ΕΟΠΥΥ, συνδεδεμένη με τα μακροοικονομικά στοιχεία ανάπτυξης της χώρας, δηλαδή με τη χρήση μιας ρήτρας προσαρμογής του προϋπολογισμού, συνδεόμενης με τη δυνητική αύξηση του ΑΕΠ.